| |
Henk de Boer:
Tegenwoordig worden we aan alle kanten door een overmaat aan kleur omgeven en dan is het wat moeilijk voor te stellen dat fotografie ooit vrijwel uitsluitend in zwart/wit plaatsvond. Vele jaren was ik zo iemand die uren achtereen in de donkere kamer met een rode of groene lamp als verlichting gefascineerd naar het opkomen van een beeld tuurde. Vele tienduizenden vellen fotopapier moeten er door mijn handen zijn gegaan. Met daarop papiermachines en circussen, modeshows, culinaire schotels en - vooral - mensen.
Ontelbare onderwerpen dus, maar nostalgisch spittend in het verleden heb ik me bij de keuze toch beperkt tot enkele thema's. Het zoeken naar overeenkomstige vormen werd vertaald in een prachtig bergmassief in Italië en een kathedraal in Finland. Het spel van de zon werd vastgelegd in het bos en aan het strand. Mijn fotografie voor Leerdam was het gevecht met de studiolampen. Dan de kinderen van Oeganda die mijn hart wisten te stelen en tot slot de portretten van drie vrouwen die me op een andere manier beroerden...
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
